عجب روزی بود. یک روز کاملاً آبی. آبی ترین روز دنیا! آسمان از همیشه آبی تر بود. حتی ابرها هم آبی شده بودند. اگر خورشید هم می توانست آبی می شد! همه می دانستند که حق استقلال رسیدن به جام قهرمانی بود. تیمی که کمترین نوسان را داشت و از نظر فنی بهترین تیم لیگ پنجم بود. آنها لیگ را با نتیجه 4-1 شروع کردند و با همین نتیجه در آخرین ایستگاه این جاده پر پیچ و خم به برتری رسیدند. اما آنچه که بیش از همه جلب توجه می کرد حضور غرور آمیز هزاران هزار نفر در استادیوم 100 هزار نفری آزادی بود. استقلال و استقلالی دو بار قهرمان شدند! یکبار وقتی که ظرفیت یکی از بزرگترین ورزشگاه های جهان پر شد و هزاران عاشق بیرون از استادیوم ماندند، و یکبار نیز پس از سوت محسن ترکی. حضور چنین جمعیتی برای یک بازی داخلی و در چارچوب لیگ برتر بی سابقه بوده است. بیش از 110 هزار نفر آمدند و قهرمان شدند و رفتند! لمس جام قهرمانی کار سختی نبود. نه برای کسانی که در استادیوم حضور داشتند و نه برای میلیون ها عاشق که پشت تلویزیون های خود سر از پا نمی شناختند. استقلال حقش را گرفت! چه در زمین مسابقه و چه در بیرون از میدان! استقلال قهرمان شد! مبارکش باشد.
آبیته دات کام